Ларыса Геніюш - Мой родны кут — Боровляны 

 



 


Ларыса Геніюш - Мой родны кут

20 февраля 2018 -
Ларыса Геніюш - Мой родны кут

Мой родны кут,
мой ціхі дом,
дзе ў голле дрэў,
аб сцены ніў,
пад сумны спеў
буйным крылом
паўночны вецер звонка біў.

Мой родны кут, —
на твой спамін
бушуе кроў,
а ў сэрцы гар,
а ў сэрцы боль,
бо з ніў, з далін
урок мяне туманны чар.

I ў ясны дзень,
і ў ноч без зор
душа, як птах,
пад гоман дум
ляціць на шлях,
дзе песняй бор
калыша долі нашай сум.

Мой родны кут,
квяцісты луг, —
пад шумы вольх
прыйдзе ўначы,
як ціхі ўздох,
мой верны дух
на вечны сон
к табе спачыць.

Пад ветру шум,
Пад буры гроз,
пад гоман хат,
хто сэрцам жыў,
ў вясняны чад
хто ў полі рос,
той не пакіне
родных ніў.

 

Крынiца

Присоединяйтесь к нашему сообществу viber.png
Рейтинг: 0 Голосов: 0 283 просмотра
Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!